Elementy obiektu SOLINA - zbiornik

Zbiornik utworzony został w wyniku wybudowania zapory na 325,4 km rzeki San.
Niżej podaje się charakterystyczne rzędne piętrzenia i odpowiadające im objętości zbiornika.

Powierzchnia zalewu zbiornika przy normalnej rzędnej piętrzenia (420.00) wynosi 2200 ha, przy czym długość zalewu wzdłuż Sanu - 26,25 km, a wzdłuż Solinki (drugiej odnogi zalewu) - 14 km. Maksymalna głębokość zbiornika (przy zaporze) - 60 m.


Elementy obiektu SOLINA - ZAPORA

Wybudowana zapora betonowa jest typu ciężkiego z poszerzonymi fugami dylatacyjnymi. Zapora betonowa to zapora typu ciężkiego z poszerzonymi fugami dylatacyjnymi. Zapora posiada długość 664,8 m i podzielona jest na 43 sekcje, z których typowa sekcja ma szerokość 15,02 m. Maksymalna wysokość zapory liczona dla sekcji o najniższym posadowieniu wynosi 81,8 m.

Wewnątrz zapory na 4 poziomach biegną galerie komunikacyjno - kontrolne o łącznej długości 2073 m. 
Dylatacje pomiędzy sekcjami uszczelnione są gumowymi taśmami szerokości 50 i 36 cm zabetonowanymi w sąsiednich sekcjach.  Przelewy zamykane są zamknięciami segmentowymi o konstrukcji spawanej. Górna krawędź segmentu w położeniu zamkniętym przewyższa normalny poziom piętrzenia o 0,5 m. W sekcjach przelewowych znajdują się dwa upusty denne. W sekcjach zapory przylegających do elektrowni wodnej zabetonowane są rurociągi stalowe doprowadzające wodę do turbin elektrowni; średnica rurociągów (2 nitki) prowadzących do turbin Francisa wynosi 6,0 m a do turbin rewersyjnych (pracujących w dwóch kierunkach - również 2 nitki) wynosi 4,0 m. Poniżej sekcji przelewowo-upustowych zapory w celu rozpraszania energii wody, znajduje się podłoże w postaci betonowej płyty wypadowej uzbrojonej w dwa rzędy szykan.
Dla zabezpieczenia się przed nadmierną filtracją pod zaporą wykonana została w podłożu przesłona z zastrzyków cementowych składająca się z otworów wiertniczych o maksymalnej głębokości 60 m, (średnio 47 m).


Elementy obiektu SOLINA - elektrownia wodna

Elektrownia wodna w Solinie ma charakter szczytowy i w zasadzie powinna pracować w dwóch szczytach porannych i wieczornym. Pojemność użytkowa zbiornika w Myczkowcach pozwala na pracę elektrowni Solina pełną mocą w ciągu 5-6 godz. Przy dłuższych okresach czasu pracy (powyżej 5-6 godz.) powinno się otwierać przelewy na zaporze w Myczkowcach, upuszczając wodę jałowo. Taki system pracy nie jest w zasadzie ekonomicznie uzasadniony przy normalnych warunkach eksploatacyjnych (między wezbraniowych) kiedy to nie mamy do dyspozycji zbyt dużej ilości wody. Należy się jednak liczyć z tzw. pracą interwencyjną elektrowni Solina kiedy to poza normalną pracą w szczytach zachodzi konieczność uruchomienia elektrowni przy wypełnionym zbiorniku w Myczkowcach (w przypadkach awaryjnych, jakie zachodzą w systemie energetycznym). Jak już wspomniano tracimy wtedy wodę na zrzut jałowy, przy czym część ta nie może być przerobioną przez elektrownię w Myczkowcach lub przepompowana do zbiornika w Solinie.